De catacomben van Parijs zijn een van de meest bijzondere plekken ter wereld. Diep onder de Franse hoofdstad liggen kilometers lange tunnels vol menselijke botten. Meer dan zes miljoen mensen vonden hier hun laatste rustplaats. Het is een plek die nieuwsgierigheid, ontzag en soms ook een lichte huivering oproept. Wie ooit door deze ondergrondse gangen loopt, vergeet dat niet snel.
Hoe de ondergrondse begraafplaats ontstond
Al eeuwenlang werd onder Parijs kalksteen gewonnen om de stad mee te bouwen. Denk aan bekende gebouwen zoals Notre-Dame. Door al dat graven ontstonden enorme holle ruimtes onder de stad. In de achttiende eeuw begon dat gevaarlijk te worden: straten zakten in en gebouwen dreigden te verzakken. Tegelijkertijd kampte Parijs met een ander groot probleem. De begraafplaatsen in de stad waren overvol. Lijken werden soms zelfs bovenop elkaar gelegd, wat leidde tot ziektes en stank. De oplossing was simpel maar dramatisch: de botten werden opgegraven en overgebracht naar de leegstaande tunnels onder de stad. Tussen 1786 en 1788 begon die grote verhuizing van menselijke resten.
Wat je ziet als je de tunnels ingaat
Bezoekers bereiken het ossarium, het deel waar de botten bewaard worden, via een smalle wenteltrap van twintig meter diep. Eenmaal beneden lopen ze door koele, vochtige gangen van twee kilometer lang. Langs de wanden zijn schedels en botten kunstig gestapeld en gerangschikt. Sommige wanden zijn opgebouwd in patronen, met rijen schedels als decoratie. Boven de ingang van het ossarium staat een tekst in het Frans die betekent: stop, hier is het rijk van de dood. Die woorden zetten meteen de toon. De temperatuur in de tunnels is het hele jaar door ongeveer veertien graden. Het ruikt er muf en aards. Het licht is spaarzaam, wat de sfeer nog indrukwekkender maakt.
De illegale tunnels en de cataphiles
Het officiële gedeelte dat bezoekers mogen betreden is maar een klein deel van het totale netwerk. Onder Parijs loopt in totaal zo’n driehonderd kilometer aan tunnels. Het grootste deel is verboden terrein, maar dat weerhoudt niet iedereen. Er bestaat zelfs een naam voor mensen die stiekem het verboden netwerk verkennen: cataphiles. Ze kennen de ondergrondse routes op hun duimpje en houden er feesten, ze maken kunst of brengen er gewoon de nacht door. De politie doet regelmatig invallen, want het is niet alleen verboden maar ook gevaarlijk. Toch blijft de aantrekkingskracht groot. Onder de stad bevindt zich een hele andere wereld, met graffiti, verlaten ruimtes en zelfs een ondergronds zwembad.
Een bezoek plannen aan de ondergrondse stad
Het officiële museum is te vinden in het veertiende arrondissement van Parijs, vlakbij het metrostation Denfert-Rochereau. Op het drukste moment van het jaar staan mensen uren in de rij, dus het kopen van een ticket online van tevoren is sterk aan te raden. De route door het museum duurt gemiddeld een uur tot anderhalf uur. Kinderen jonger dan veertien jaar mogen alleen naar binnen met een volwassene. Mensen die claustrofobie hebben of slecht ter been zijn, kunnen de tunnel als zwaar ervaren. De vloer is ongelijk en de gangen zijn smal. Wie zich goed voorbereidt, beleeft een indrukwekkend bezoek aan een plek die de grens tussen leven en dood voelbaar maakt.
Veelgestelde vragen over de catacomben van Parijs
Hoeveel mensen zijn er begraven in de Parijse tunnels?
In de ondergrondse tunnels van Parijs liggen de resten van meer dan zes miljoen mensen. Ze kwamen hier terecht nadat de begraafplaatsen in de stad aan het einde van de achttiende eeuw overvol raakten. De botten werden overgebracht vanuit verschillende Parijse kerkhoven.
Is een bezoek aan de tunnels geschikt voor kinderen?
Kinderen onder de veertien jaar mogen de tunnels alleen bezoeken onder begeleiding van een volwassene. De sfeer is donker en de beelden kunnen indrukwekkend zijn. Ouders kunnen zelf inschatten of hun kind er klaar voor is.
Hoe lang is de route door het officiële museum?
De officiële wandelroute door het museum is ongeveer twee kilometer lang. De meeste bezoekers doen er een uur tot anderhalf uur over. De route eindigt op een andere locatie dan het beginpunt, dus rekening houden met de terugweg is verstandig.
Mag je ook de niet-officiële tunnels bezoeken?
Het betreden van de niet-officiële tunnels onder Parijs is verboden. Wie betrapt wordt, riskeert een boete. Naast het juridische risico is het ook fysiek gevaarlijk door instortingsgevaar en de kans om te verdwalen in het uitgestrekte netwerk.
Geef een reactie